Ernstig ziek en dan?

"Ik heb een dagdienst in het hospice en zit in het kantoor de papierwinkel bij te werken. Vanmorgen heb ik meneer Huizinga opgenomen. Hij is vanuit het ziekenhuis naar ons overgeplaatst. Meneer Huizinga weet pas een paar maanden dat hij longkanker heeft die niet meer te genezen is. Gelukkig waren er allerlei opties om het ziekteproces te rekken en onder controle te houden. Echter vorige week werd hij zo benauwd dat hij in het ziekenhuis werd opgenomen. Daar kreeg hij medicatie die hem minder benauwd maakte, maar de arts kon verder niets meer voor hem betekenen.
Na zijn scheiding is hij alleen gebleven en nu hij zorg nodig heeft en angstig is om weer zo benauwd te worden, is naar huis gaan voor hem geen optie. Vanuit het ziekenhuis is een plek in een Hospice gezocht. Tijdens het opnamegesprek bemerk ik dat hij geen idee heeft wat hem te wachten staat en komt hij op mij erg gespannen over. Duidelijk een man van weinig woorden die niet het achterste van zijn tong laat zien.

Zijn dochter is bij de opname en het opnamegesprek aanwezig. Beiden hebben duidelijk geen idee hoe je nu eigenlijk dood gaat. Misschien hebben ze wel een idee maar is dat gebaseerd op wat ze zelf van dichtbij hebben meegemaakt, hebben gehoord als een vreselijk horror verhaal tijdens een verjaardag over een buurvrouw en daar een nichtje van en die haar moeder. Of baseren ze het beeld zoals in een film of serie waar iemand mooi opgemaakt nog lieve woorden uitspreek om vervolgens de laatste adem uit te blazen. Deze vaak misschien wel onrealistische gedachten kunnen veel angst veroorzaken.
Als ik later op de dag nog even bij hem langsloop is het duidelijk dat hij alles een beetje over zich heen laat komen, wachtende op wat komen gaat..."
Door alle mensen als meneer Huizinga die ik ben tegengekomen in mijn werk ben ik geinspireerd een eigen praktijk te beginnen. Want als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en niet meer kan genezen, komt je leven en dat van je dierbare op zijn kop te staan. Je stapt in een compleet nieuwe wereld, wat vaak met zich meebrengt dat mensen overvallen zijn en niet meer in hun eigen kracht staan.

Ik verwonder mij er vaak over: als een vrouw zwanger raakt komt al snel de verloskundige in beeld die het gehele proces gaat begeleiden. Als je een bedrijf gaat beginnen dan kan je je op alle vlakken laten adviseren en begeleiden. Als je een huis gaat kopen zal een makelaar je met raad en daad bijstaan. Voor een huwelijk kun je een weddingplanner inhuren. Van huiswerkbegeleiding tot loopbaancoaches het is allemaal te regelen. Maar op wie kan je terugvallen als je dood gaat? Uiteraard is daar een taak voor de huisarts weggelegd. Maar die zorgt voor oplossingen bij medische problemen. Meestal komt de huisarts één keer in de week even langs en bij acute problemen zeker wel vaker. Maar een huisarts komt bij pijnklachten, misselijkheid of slaapproblemen. Die kun je niet bellen als zich telkens heftige verhalen uit je voorbijgaande leven aandienen.


Sterven kan je maar één keer
er is geen herkansing.


Wat als je het moeilijk vindt om bepaalde zaken met je partner of kinderen te bespreken en je weet niet goed hoe dit aan te pakken. Of als je je eenzaam voelt of als je angstig bent. Pieker je over de toekomst of spoken er allerlei vragen door je hoofd en houden die je misschien wel uit je slaap? Wat is voor jouw kwaliteit van leven en hoeveel wil je daarop inleveren? Vind je het moeilijk om afscheid van je partner te nemen of maak je je veel zorgen hoe je partner verder moet als die er straks alleen voor staat? Of zijn er geen partner of kinderen en zou je het fijn vinden om op iemand terug te vallen? Ik ben er heel erg opgericht je weer in je eigen kracht te zetten en je eigen gevoel te volgen. Samen kunnen we onderzoeken wat de mogelijkheden zijn en wat wenselijk is.


Mantelzorgende en dan?


Ook het leven van de dierbaren komt compleet op zijn kop te staan. Jouw rol als partner, dochter of zoon kan ineens veranderen in mantelzorgende. In eerste instantie gaat veel aandacht naar de zieke en wil je er waarschijnlijk alles aan doen deze te ontlasten en te verzorgen. Maar waar blijf jij in dit hele verhaal? Hoe ga je dit combineren met je huidige leven? Hoe lang gaat dit duren en ga je dit wel volhouden? Allerlei taken dienen zich aan; huishoudelijke taken, persoonlijke verzorging, emotionele steun of coördinerende taken. Als de zorg te zwaar wordt kun je veelal niet zo maar zeggen: "ik stop ermee".

Om de zorg voor je naaste goed vol te kunnen houden, moet ook jij vooral je eigen regie voeren. Goed overzien waar je grenzen liggen en deze bewaken. Voel je je met je rug tegen de muur gezet door de hele situatie of heb je het gevoel geen kant op te kunnen? Is er weinig ruimte voor jouw angsten en emoties omdat je daar je naaste niet mee belasten wilt, juist nu deze jouw hulp zo hard nodig heeft. Misschien zijn er wel eens uitbarstingen van boosheid die jij als vertrouwde mantelzorgende voor je kiezen krijgt. Uiteindelijk kan dit ernstige gevolgen hebben en raak je overbelast en steeds vermoeider. Het kan er uiteindelijk toe leiden dat je je naaste niet meer kunt ondersteunen.

Wil je samen met mij kijken hoe je in balans kunt blijven? We kunnen alles in kaart brengen en kijken wat er gedelegeerd kan worden, hoe je kan omgaan met de uitbarstingen. Maar ook zeker hoe je dit alles een plekje kan geven, en dat je naast mantelzorgenden ook gewoon partner, dochter of zoon kunt zijn.


Sterven is geen kunst
de dood komt vanzelf.
Maar om goed te sterven
dat is de kunst der kunsten.


Echte aandacht, dat is wat telt! Ik zal mij volledig afstemmen op degene die ik begeleid. Ik ben vrij en onafhankelijk en werk niet met regels, protocollen of vastgestelde werktijden. Het zal nooit mijn doel zijn de regie over te nemen, maar juist ondersteuning te bieden om de regie zelf te behouden. Dat is waar mijn kracht ligt.

Bij vragen, gebruik de WhatsApp knop zodat je mij direct kunt bereiken.